zonder twijfel, fantastische inkt, maar de talens bruin die ik erdoorheen gebruikte, is na 1 dag rood uitgeslagen, en de galnoteninkt is door het roestige spijkertje naar paarsblauw doorgeslagen.
maar dit is misschien wel nog een grappige tussenstand van zaken,om een indruk te geven welke kant het opgaat en hoe mooi de inchiostro nero zijn eigen weg kiest
eindelijk vond ik tijd om de eikengalnoten plat te slaan tussen kranten en er inkt van te koken. ik vond het resultaat toch een beetje licht dus heb er toch een roestig spijkertje bijgegooid om te laten verdonkeren (was nog lang zoeken). en jeeee!: vond ook twee nieuwe proefkonijnen om met de inkt mee te werken
baby Ashley, er moet nog wat aan gebeuren (finishing touch plus nog iets) dus ze is nog niet helemaal af, maar alvast een 'sneek peek' - tempera & olieverf op paneel
hij is af, denk ik. nu nog drogen en vernis
die wild bewegende armpjes van een zeester....ik wist niet dat ze dat deden!
dacht ik altijd dat paarden dood gingen als ze op de grond gingen liggen. heb ik van tv geleerd. dat ze niet uit zichzelf op kunnen staan of zo, dat zie je altijd in films. en dan moeten ze doodgeschoten worden zodat ze niet hoeven te lijden. maar deze hier, achter dat bosje, lag te zonnen (ik had nog gekeken of ie nou bewoog of niet) en was toen ik een uurtje later weer langsliep, springlevend aan 't rondhuppelen. weer wat geleerd.
