zaterdag 28 december 2013

Goed, het loodwit is gestopt met afpoederen (zal nu in mijn directe atmosfeer zitten..), en het meisje heeft inmiddels haar gekregen, al is het nog niet de uiteindelijke kleur - tempera moet een onderkleur hebben om de uiteindelijke kleur tot zijn recht te laten komen - , het is niet de witte (of paarse) bontmuts geworden, maar die komt misschien nog eens. In Sterren op het doek zeggen ze terecht dat ieder persoon vele (honderden) gezichten heeft, en het is de persoon die schildert die kiest welk gezicht naar voren mag komen. Ik heb dit gekozen: er is een nauwelijks zichtbare glimlach, die tegelijk ook een lichte, heel lichte spot in zich bergt, zoals kinderen van die leeftijd dat nog hebben en die later meestal verdwijnt..  Voor de achtergrond heb ik van Lucas vermalen lapis lazuli gekregen, wel de wat mindere kwaliteit, 'ultramarijn as' genoemd, maar evengoed het duurste pigment aller tijden, waarmee men in vroeger eeuwen zelfs kon betalen ipv met goud

zondag 22 december 2013

                                                                                               kerstpost....

zondag 8 december 2013

eskimokindje met ijsbeerbontmuts lijkt het nu nog, misschien maar zo laten..?
de achtergrond is nog steeds niet zoals ik het zou willen, hard aan het werk

voor nekeertje het hele doek. ik heb nog een heel landschap op de achtergrond in gedachten, maar straks blijk ik misschien het oranje moo...